Droga Marguerite,
W odpowiedzi na Twój list z 24 stycznia chętnie wybieram dzisiejszy dzień Wprowadzenia do Świątyni – te Hromnice naszych przodków –, które w tym roku odbywają się w ponurej atmosferze i smutnym rozmyślaniu na brzegach Yseru. (…) Jestem pewien, że ten poranek chętnie uchwycisz, jakby w swoje dłonie, swoją dobrą wolę, swoje nadzieje, swoje pragnienia, a także obawy, swój opór i zdegustowanie, i przyniesiesz ten tak żywy, tak wrażliwy, tak poruszający bukiecik do rozróżnienia, do dowolności, do oczyszczającego działania naszego Pana. (…) Postawa, która stawia nas całkowicie w prawdzie, to postawa Przedłożenia siebie samego, w której mocno wystawiamy się na potężne działanie nieskończonej Istoty, z gorącą tęsknotą, aby nas przeniknęła i przemieniła w Siebie samą.
(Pierre Teilhard de Chardin SJ /1881–1955/, list z frontu, do kuzynki, 2 lutego 1916;
cytowane według książki Pierre Teilhard de Chardin, Zrodzenie myślenia. Listy 1914–1919, Malvern 2021)
