Śmierć jako punkt najwyższej dojrzałości ludzkiego życia

Śmierć, która jest dramatycznym momentem, momentem rozdarcia ludzkiej istoty, może w perspektywie upływającego czasu jednak rozjaśnić się i ujawniać jako punkt najwyższej dojrzałości ludzkiego życia. Może jej towarzyszyć poczucie, że osiągnęliśmy dojrzałość, że nasz los jest rzeczywiście spełniony, że przynosimy Bogu w ofierze zakończone życie, które nam – jeśli On zechce – otworzy bramę do Jego wieczności.

(Olivier Lacombe /1904–2001/, Istnienie człowieka)