Bezpośrednio przed swoją konwersją i potem długo po niej sądziłam, że prowadzenie życia religijnego oznacza oddalenie się od wszystkiego, co ziemskie, i życie tylko myślami o boskich sprawach. Powoli nauczyłam się dostrzegać, że od nas się oczekuje czegoś innego na tym świecie. Że nawet życie kontemplacyjne nie może przerwać naszego połączenia ze światem. (…) Myślę nawet, że im głębiej człowiek jest wciągnięty w Boga, tym bardziej musi w tym sensie wychodzić w świat i wnosić tam boskie życie.
(Teresa Benedykta od Krzyża, tekst z 1928 roku)
