Ojcze! Zaufany mego serca i mojej duszy!
Pragnę trwać w bliskim, gorącym i głębokim związku z Bogiem, nawet gdy będę otoczony suchością, goryczą i brakiem uczuć. Chciałbym czynić w świecie wspaniałe cuda! Chciałbym spędzać noce na modlitwie bez potrzeby snu! Chciałbym, aby nawrócili się wszyscy, z którymi rozmawiam lub na których spojrzę! Chciałbym, ale czy w ogóle wiem, co? Dlatego nic nie może napełnić mego serca. Jestem przekonany, że ta żądza serca, która rodzi się z świadomości niemożności zrealizowania postanowień przyjętych dla chwały Bożej, była wielką udręką dla świętych.
(Diego José z Kadyksu OFMCap. /1743–1801/, list do duchowego przewodnika F. X. Gonzáleza)
