Tego wieczoru wycofujemy się z frontu, nastąpi zmiana i my udamy się do obozu na piaskach. (…) Z pewnością skorzystam z tego, aby ponownie spotkać się z trzech młodych jezuitów z okolicy; nie należą do tych przyjaciół czy zaufanych, w obecności których bym się odprężył lub wylewał swoje serce, lecz raczej (…) oczekują od starszego rady i wsparcia. Nie jest to ani miłe, ani orzeźwiające, ale bardziej użyteczne i milej Bogu. Trzeba pozwolić innym, aby mogli się na nas oprzeć, nawet jeśli czujemy się mocno chwiejni i sami szukamy oparcia!
(Pierre Teilhard de Chardin SJ /1881–1955/, list z frontu, do kuzynki, 12 stycznia 1916;
cytowane według książki Pierre Teilhard de Chardin, Narodziny myślenia. Listy 1914–1919, Malvern 2021)
