Pokój i zaufanie, nadzieja. Nie zwracaj się do siebie, bieda naszej duszy jest jak błoto, które musimy często znosić, ale na które nie powinniśmy mieć stale zwróconego wzroku. Powinniśmy go kierować również i przede wszystkim na Ukochanego, na piękno, na nieskończoną i niestworzoną Miłość, która raczy nas kochać… Kiedy kochamy, zapominamy o sobie i myślimy o tym, co kochamy. Kochać to znaczy nieustannie myśleć o tym, że nie jesteśmy godni miłości…
(Charles de Foucauld /1858–1916/, list do przyjaciela)
