Na ziemi nie widzę nic, co czyniłoby mnie szczęśliwą. Moje serce jest zbyt wielkie, nic z tego, co na tym świecie nazywa się szczęściem, nie może go zaspokoić. Moje myśli wędrują ku Wieczności, czas się kończy! (…) To prawda, że Pan wybiera małe, aby zawstydzić wielkie tego świata… Nie opieram się na własnych siłach, ale na sile Tego, który na krzyżu pokonał moce piekła.
(Teresa od Dzieciątka Jezus i świętego Oblicza, list 245, do sióstr, czerwiec 1897;
jest to parafraza myśli Théofana Vénarda /1829–1861/, misjonarza-męczennika w koloniach francuskich)
