Dziś przypominamy sobie 152. rocznicę śmierci boskiego karmelity ojca Augustyna Marii od Najświętszego Sakramentu (właściwe imię Hermann Cohen). Hermann urodził się w Hamburgu, w dobrze sytuowanej rodzinie żydowskiego bankiera w 1820 roku (jest więc mniej więcej współczesny ojcu Teresie z Lisieux lub ojcu Elżbiecie od Trójcy). Mamka ambitnie wspierała jego niezwykły talent muzyczny i przeprowadziła się z nim do Paryża, gdzie Hermann studiował grę na fortepianie i kompozycję u Franza Liszta; francuskie życie artystyczne jednak spowodowało całkowity moralny i duchowy upadek trzynastoletniego chłopca. W wieku dwudziestu siedmiu lat Pan doprowadził go do nawrócenia, Hermann przyjął chrzest, jako patrona wybrał św. Augustyna, zagrał ostatni koncert i wstąpił do Karmelu (we Francji w tym czasie były tylko dwa nowe odnowione konwenty – 132 klasztory padły ofiarą niedawnej rewolucji francuskiej i czasów napoleońskich). W 1851 roku został wyświęcony na kapłana, jako wymowny kaznodzieja wpływał na społeczeństwo tamtych czasów. Coraz bardziej przyciągała go jednak cicha adoracja eucharystyczna, po latach uzyskał pozwolenie na udanie się do pustelni w Taresteix, niedaleko Lourdes.
Do tego szczęśliwego okresu nieoczekiwanie wkroczyła wojna prusko-francuska, a wydarzenia nabrały szybkim tempa: w lipcu 1870 roku – ojcu Augustynowi miało wtedy 49 lat – Francja wypowiedziała wojnę Prusom; już we wrześniu jednak Napoleon III został pokonany pod Sedanem i wzięty do niewoli; po ogłoszeniu republiki doszło do nowego prześladowania Kościoła, oba klasztory karmelitańskie zostały splądrowane, a mieszkańcy niemieckiego pochodzenia wypędzeni. Ojciec Augustyn najpierw udał się do Szwajcarii, gdzie pracował jako kapelan w kolonii uchodźców, szybko został przeniesiony do twierdzy w Spandau pod Berlinem, gdzie internowano pięć tysięcy francuskich jeńców, o których z oddaniem się troszczył. Od nich zaraził się ospą, na którą zmarł 20 stycznia 1871 roku, zaledwie pół roku po wybuchu wojny. W 2016 roku rozpoczęto diecezjalną fazę procesu beatyfikacyjnego.
(opracowane na podstawie książki A. M. Sicari'ego Święci Karmelu, KNA 2011)
