Istnieje stan odpoczynku w Bogu, całkowite przerwanie wszelkiej aktywności intelektualnej, w którym człowiek nie snuje żadnych planów, nie podejmuje żadnych decyzji i po raz pierwszy naprawdę przestaje działać. Po prostu powierza swoją przyszłość woli Bożej i „poddaje się losowi”. Sama do pewnego stopnia doświadczyłam tego stanu. Przyniosło mi go życiowe doświadczenie, w którym całkowicie wyczerpałam swoje siły, wyschły wszystkie moje duchowe źródła i straciłam zdolność do działania. „Odpoczynek w Bogu” jest jednak całkowicie różny od stanu obojętności, którego przyczyną jest brak energii życiowej. Podczas gdy ten drugi stan to „spokój śmierci”, ten pierwszy przynosi uczucie niewyobrażalnego bezpieczeństwa… napełnia mnie życiem w takim stopniu, w jakim mu się sama oddaję…
(Teresa Benedykta od Krzyża /1891–1942/, Psychische Kausalität, 1918–19)
