Uważam, że kiedy dusza odnajduje Boga, nie przestaje Go szukać. Boga nie można szukać, chodząc w tę i we w tę, lecz poprzez pragnienia naszego serca. A kiedy dusza szczęśliwie Go odnajdzie, jej pragnienie Jego nie gaśnie, lecz wręcz przeciwnie, rozpala się. Czyż pełnia radości oznacza wyczerpanie pragnienia? Jest to raczej jak olej wylany na płomienie. Tak to jest. Radość znajduje swoje spełnienie, ale pragnienie tym się nie kończy, a więc ani szukanie Boga.
(Bernard z Clairvaux, O.Cist. /1090–1153/, kazanie na Pieśń nad pieśniami II)
