Dusza może stanąć przed Chrystusem, przyzwyczaić się do niego i bardzo się zakochać w jego świętym człowieczeństwie, wciąż żyć w jego obecności i rozmawiać z nim: prosić go o swoje potrzeby, skarżyć mu się na swoje cierpienia i cieszyć się z nim w pociechach – i to bez usilnych starań o kwieciste modlitwy, lecz tylko o słowa odpowiadające jej pragnieniom i potrzebom. To doskonały sposób, aby szybko poczynić postępy. A kto będzie się starał nieustannie trwać w tym cennym towarzystwie, dobrze je wykorzysta i szczerze odwdzięczy się miłością temu Panu, któremu tyle zawdzięczamy, uważam za osobę zaawansowaną.
(św. Teresa od Jezusa, Księga życia 12,2)
