Wyznaję wszechmogącemu Bogu,
tobie, który jedynie znasz
moje serce i moje życie,
który jedynie odpuszczasz grzechy,
który jedynie z mnie potrafisz zdjąć brzemię
i który potrafisz naprawić,
co zepsułem;
a wam, bracia i siostry,
przeciwko którym zgrzeszyłem
i którzy zgrzeszyliście przeciwko mnie,
wam, którzy jesteście grzesznikami jak ja
i którzy razem ze mną możecie się wstawiać;
że często grzeszę i nie czynię, co mam czynić –
nie czynię dobra, które chciałeś mi dać, Boże,
ale ja je odrzuciłem,
i czynię zło, do którego dałem się zwieść,
bo wydawało się tak kuszące.
To moja wina,
której nie można w żaden sposób upiększyć,
moja wina,
z którą muszę się zmierzyć,
moja wielka wina,
która oddziela mnie od ciebie i od samego siebie.
Dlatego proszę Matkę Bożą, Dziewicę Maryję,
wszystkich aniołów i świętych,
całą niebiańską wspólnotę,
która modli się za nas,
i was, bracia i siostry,
którym już nie chcę dłużej niczego udawać,
bo sami wiecie najlepiej,
o które teraz proszę o odpuszczenie i cierpliwość
i z którymi teraz stoję przed Bogiem;
abyście się za mnie u Boga wstawiali,
aby dał mi poznać swój wzrok na moje życie
i wzrok moich braci i sióstr,
abym mógł skoczyć w jego ramiona z wszystkim,
co uczyniłem i wycierpiałem,
aby mi odpuścił to,
czym się zgrzeszyłem przeciwko niemu,
przeciwko ludziom i przeciwko własnej duszy.
Amen.
(P. Georg von Lengerke SŘMR /*1968/, Confiteor)
