Charakterystyczną cechą miłości jest ciągłe dawanie i ciągłe przyjmowanie. Miłość Chrystusa jest hojna. Wszystko, co ma, wszystko, czym jest, daje; wszystko, co mamy i wszystko, czym jesteśmy, odbiera. Żąda więcej, niż jesteśmy w stanie dać sami z siebie. Ma niewyobrażalny głód, który chce nas całkowicie pochłonąć. Wnika aż do szpiku naszych kości i im bardziej Mu na to z miłości pozwalamy, tym bardziej to z obfitości posmakowujemy.
(Elżbieta od Trójcy, Niebo w wierze 18)
